MeS SoUveNirS

มานเป็นคัยเนี่ย

2007-02-08T05:11:00.000-08:00

แบบว่าม่ายรู้จะอัพอะรัย ดูๆไปเถอะ จะจากกันแล้วนะเพื่อน ขอหั้ยทุกคนโชคดี ได้เข้ามหาวิทยาลัยที่อยากจะเข้าได้นะ จะเป็นกำลังใจหั้ย โอ้ย ขี้เกียจพิมพ์ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปพูดนะ เพราะเขาชอบพูดที่สุด แล้วที่ยืนๆกันเนี่ยตัวอะรัยว่ะ ออกแนวโทรมมากกก โดยเฉพาะตัวเองอ่า

happy new years

2007-01-03T19:38:00.000-08:00

แบบว่าไม่มีอะไร เลยเอารูปเพื่อนในกลุ่มมาลงแล้วกัน
ขอให้ทุกๆคนมีความสุขในวันปีใหม่นะ ตั้งใจเรียนกันด้วยนะ เพื่ออนาคต

ภาพหายาก

2006-10-29T04:03:00.000-08:00

วันนี้เรามีภาพหายากมาฝาก ไม่มีในประเทศไทยนะ ต้องไปขอภาพถ่ายเหล่านี้ที่ประเทศฝรั่งเศสนะ เครดิตจากนู๋แจ๋นจอมป่วนนะจ๊ะ พร้อมดูแล้วใช่มั้ย 3..2...1...

Suggestions de sorties

2006-09-18T23:38:00.000-07:00

Suggestions de sorties
Dans les bibliothèques de la ville de Montréal,vous pouvez fêter l'Halloween de diverses façons...
2005
Activités
De la mi-septembre au 30 octobre
aux heures d'ouverturede la bibliothèque
Exposition des livres sur l'halloween.
Pour les jeunes de 2 à 14 ans.
Tu veux lire des histoires de peur, étranges ou macabres pour te mettre dans l'ambiance de l'halloween?Tu veux en connaître plus sur l'histoire, les traditions et coutumes reliées à la fête de l'halloween?Tu veux trouver des idées géniales pour te déguiser?Viens à la bibliothèque afin de te choisir des livres parmi la sélection spéciale de livres pour l'halloween qui sera mise en exposition. Bibliothèque Mile End
15 octobre
14 h
Citrouille en vadrouilleAnimaginaire
Pour les jeunes de 6 à 9 ans
Atelier d’animation du livre avec conte et bricolage.Activité gratuite. Bibliothèque Henri-Bourassa
22 octobre
14 h
Grande nuit d’Halloween
Pour les jeunes de 5 ans et +
Les livres s’envolentAtelier d’animation du livre avec conte et bricolage. Activité gratuite. Bibliothèque Belleville
26 octobre
3-5 ans : 18 h 306-8 ans : 19 h 30
Heure du conte en pyjama.
Pour les jeunes de 3-5 ans et 6-8 ans
Activité gratuite – Inscription requise.Salle Hélène-Rouette Bibliothèque de L'Île-Bizard
26 octobre27 octobre
10 h 30 13 h 15
Le monstre et les cinq oursonsLa Simagrée, théâtre de marionnettes
Pour les jeunes de 3 à 5 ans
Une histoire inspirée du conte Le loup et les sept chevreaux de Grimm. Mamanourse adore la compagnie de ses cinq petits oursons, mais comme tout lemonde, elle doit s’absenter pour faire ses courses. Avant de partir, elle nemanque jamais de faire plusieurs recommandations à ses petits : «Gardez laporte fermée à clé et n’ouvrez à personne!» Mais, un monstre affamé et rusé rôdeautour de la maison…Activité gratuite – Les groupes doivent réserver au : 514 328-4134. Bibliothèque Henri-Bourassa
29 octobre
10 h 30
« Vadrouille l'épouvantail et le Voleur de citrouilles ».
Un spectacle pour les tout-petits mêlant musique, marionnettes, sorcière, fantaisie et plaisir assuré!Activité gratuite – Inscription requise (place limitée). Bibliothèque Côte-des-Neiges
29 octobre
10 h 30 à 11 h 15
L'heure du conte du Samedi.
Conte pour les jeunes de 3 à 6 ans.
« Histoires d'halloween »Pendant que maman ou papa se choisit des livres à la bibliothèque,les petits de 3 à 6 ans sont conviés à l'heure du conte en compagnie de la bibliothécaire.C'est dans l'atmosphère feutrée de la salle d'exposition de la bibliothèqueque l'activité a lieu. Contes et bricolage sont au rendez-vous. Activité gratuite – Une inscription par téléphone au (514) 872-2142,ou directement au comptoir des jeunes est requise. Bibliothèque Mile End
29 octobre
10 h 30 à 11 h 30
Contes de l'Halloween pour les 4 à 6 ans.
Pour les jeunes de 4 à 6 ans.
Galerie d'art d'OutremontActivité gratuite – Une inscription, au plus tard la veille à 21 h 00, est requiseet les enfants doivent être accompagnés d'un adulte (514-495-6208) Bibliothèque Robert-Bourassa
29 octobre
12 h à 17 h
Visite la bibliothèque hantée.
Pour tous les braves du quartier et d'ailleurs!
Activité gratuite – Inscription requise. Bibliothèque Parc-Extension
29 octobre
13 h 30
Charlie et le château des vampires.
Pour les jeunes de 8 à 12 ans.
Le héros de la série Où est Charlie? raconte une histoire à faire frémir.Activité gratuite – Inscription requise. Bibliothèque Le Prévost
29 octobre
13 h 30
Viens faire de la magie! avec Pat Gueller.
Pour tous les braves du quartier et d'ailleurs!
Activité gratuite – Inscription requise. Bibliothèque Parc-Extension
29 octobre
14 h
Contes pour l'halloween.
Pour les jeunes de 4 à 8 ans.
Des histoires de citrouilles et de sorcières venues d'Afrique, d'Europe et d'Amérique.Activité gratuite. Bibliothèque Georges-Vanier
29 octobre
14 h
« Les fantômes ne sont pas tous blancs » Théâtre de marionettes.
Pour les jeunes de 5 ans et plus
Activité gratuite – Salle d'animation de la bibliothèque Jean-Corbeil. Bibliothèque Jean-Corbeil
30 octobre
13 h
Contes d'halloween.
Conte pour les jeunes de 5 à 11 ans.
Présenté par le Théâtre de la Source Des histoires de citrouilles venues d'Afrique, d'Europe et d'Amérique.L'animatrice, Sylvie Belleau, possède un vaste répertoire de contes du monde entier,québécois et amérindiens.Activité gratuite – Une inscription par téléphone au (514) 495-6208,ou directement au comptoir des jeunes est requise. Bibliothèque Mile End

House Of Lancaster<สงครามดอกกุหลาบ>

2006-09-18T07:21:00.000-07:00

The name House of Lancaster is commonly used to designate the line of English kings immediately descended from John of Gaunt, the fourth son of Edward III. But the history of the family and of the title goes back to the reign of Henry III., who created his second son. Edmund, earl of Lancaster in 1267. This Edmund received in his own day the surname of Crouchback, not, as was afterwards supposed, from a personal deformity, but from having worn a cross upon his back in token of a crusading vow. He is not a person of much importance in history except in relation to a strange theory raised in a later age about his birth, which we shall notice presently. His son Thomas, who inherited the title, took the lead among the nobles of Edward II.'s time in opposition to Piers Gaveston and the Despensers, and was beheaded for treason at Pontefract. At the commencement of the following reign his attainder was reversed and his brother Henry restored to the earldom; and Henry being appointed guardian to the young king Edward III., assisted him to throw off the yoke of Mortimer. On this Henry's death in 1345 he was succeeded by a son of the same name, sometimes known as Henry Tort-Col or Wryneck, a very valiant commander in the French wars, whom the king advanced to the dignity of a duke. Only one duke had been created in England before, and that was fourteen years previously, when the king's son Edward, the Black Prince, was made duke of Cornwall. This Henry Wryneck died in 1361 without heir male. His second daughter, Blanche, became the wife of John of Gaunt, who thus succeeded to the duke's inheritance in her right; and on the 13th of November 1362, when King Edward attained the age of fifty, John was created duke of Lancaster, his elder brother, Lionel, being at the same time created duke of Clarence. It was from these two dukes that the rival houses of Lancaster and York derived their respective claims to the crown. As Clarence was King Edward's third son, while John of Gaunt was his fourth, in ordinary course on the failure of the elder line the issue of Clarence should have taken precedence of that of Lancaster in the succession. But the rights of Clarence were conveyed in the first instance to an only daughter, and the ambition and policy of the house of Lancaster, profiting by advantageous circumstances, enabled them not only to gain possession of the throne but to maintain themselves in it for three generations before they were dispossessed by the representatives of the elder brother.
As for John of Gaunt himself, it can hardly be said that this sort of politic wisdom is very conspicuous in him. His ambition was generally more manifest than his discretion; but fortune favoured his ambition, even as to himself, somewhat beyond expectation, and still more in his posterity. Before the death of his father he had become the greatest subject in England, his three elder brothers having all died before him. He had even added to his other dignities the title of king of Castile, having married, after his first wife's death, the daughter of Peter the Cruel. The title, however, was an empty one, the throne of Castile being actually in the possession of Henry of Trastamara, whom the English had vainly endeavoured to set aside. His military and naval enterprises were for the most part disastrous failures, and in England he was exceedingly unpopular. Nevertheless, during the later years of his father's reign the weakness of the king and the declining health of the Black Prince threw the government very much into his hands. He even aimed, or was suspected of aiming, at the succession to the crown; but in this hope he was disappointed by the action of the Good Parliament a year before Edward's death, in which it was settled that Richard the son of the Black Prince should be king after his grandfather. Nevertheless the suspicion with which he was regarded was not altogether quieted when Richard came to the throne, a boy in the eleventh year of his age. The duke himself complained in parliament of the way he was spoken of out of doors, and at the outbreak of Wat Tyler's insurrection the peasants stopped pilgrims on the road to Canterbury and made them swear never to accept a king of the name of John. On gaining possession of London they burnt his magnificent palace of the Savoy. Richard found a convenient way to get rid of John of Gaunt by sending him to Castile to make good his barren title, and on this expedition he was away three years. He succeeded so far as to make a treaty with his rival, King John, son of Henry of Trastamara, for the succession, by virtue of which his daughter Catherine became the wife of Henry III. of Castile some years later. After his return the king seems to have regarded him with greater favour, created him duke of Aquitaine, and employed him in repeated embassies to France, which at length resulted in a treaty of peace, and Richard's marriage to the French king's daughter.
Another marked incident of his public life was the support which he gave on one occasion to the Reformer Wycliffe. How far this was due to religious and how far to political considerations may be a question; but not only John of Gaunt but his immediate descendants, the three kings of the house of Lancaster, all took deep interest in the religious movements of the times. A reaction against Lollardy, however, had already begun in the days of Henry IV., and both he and his son felt obliged to discountenance opinions which were believed to be politically and theologically dangerous.
Accusations had been made against John of Gaunt more than once during the earlier part of Richard II.'s reign of entertaining designs to supplant his nephew on the throne. But these Richard never seems to have wholly credited, and during his three years' absence his younger brother, Thomas of Woodstock, duke of Gloucester, showed himself a far more dangerous intriguer. Five confederate lords with Gloucester at their head took up arms against the king's favourite ministers, and the Wonderful Parliament put to death without remorse almost every agent of his former administration who had not fled the country. Gloucester even contemplated the dethronement of the king, but found that in this matter he could not rely on the support of his associates, one of whom was Henry, earl of Derby, the duke of Lancaster's son. Richard soon afterwards, by declaring himself of age, shook off his uncle's control, and within ten years the acts of the Wonderful Parliament were reversed by a parliament no less arbitrary. Gloucester and his allies were then brought to account; but the earl of Derby and Thomas Mowbray, earl of Nottingham, were taken into favour as having opposed the more violent proceedings of their associates. As if to show his entire confidence in both these noblemen, the king created the former duke of Hereford and the latter duke of Norfolk. But within three months from this time the one duke accused the other of treason, and the truth of the charge, after much consideration, was referred to trial by battle according to the laws of chivalry. But when the combat was about to commence it was interrupted by the king, who, to preserve the peace of the kingdom, decreed by his own mere authority that the duke of Hereford should be banished for ten years - a term immediately afterwards reduced to five - and the duke of Norfolk for life.
This arbitrary sentence was obeyed in the first instance by both parties, and Norfolk never returned. But Henry, duke of Hereford, whose milder sentence was doubtless owing to the fact that he was the popular favourite, came back within a year, having been furnished with a very fair pretext for doing so by a new act of injustice on the part of Richard. His father, John of Gaunt, had died in the interval, and the king, troubled with a rebellion in Ireland, and sorely in want of money, had seized the duchy of Lancaster as forfeited property. Henry at once sailed for England, and landing in Yorkshire while King Richard was in Ireland, gave out that he came only to recover his inheritance. He at once received the support of the northern lords, and as he marched southwards the whole kingdom was soon practically at his command. Richard, by the time he had recrossed the channel to Wales, discovered that his cause was lost. He was conveyed from Chester to London, and forced to execute a deed by which he resigned his crown. This was recited in parliament, and he was formally deposed. The duke of Lancaster then claimed the kingdom as due to himself by virtue of his descent from Henry III.
The claim which he put forward involved, to all appearance, a strange falsification of history, for it seemed to rest upon the supposition that Edmund of Lancaster, and not Edward I., was the eldest son of Henry III. A story had gone about, even in the days of John of Gaunt, who, if we may trust the rhymer John Hardyng (Chronicle, pp. 290, 291), had got it inserted in chronicles deposited in various monasteries, that this Edmund, surnamed Crouchback, was really hump-backed, and that he was set aside in favour of his younger brother Edward on account of his deformity. No chronicle, however, is known to exist which actually states that Edmund Crouchback was thus set aside; and in point of fact he had no deformity at all, while Edward was six years his senior. Hardyng's testimony is, moreover, suspicious as reflecting the prejudices of the Percys after they had turned against Henry IV., for Hardyng himself expressly says that the earl of Northumberland was the source of his information (see note, p. 353 of his Chronicle). But a statement in the continuation of the chronicle called the Eulogium (vol. iii. pp. 3 6 9, 37 o) corroborates Hardyng to some extent; for we are told that John of Gaunt had once desired in parliament that his son should 'be recognized on this flimsy plea as heir to the crown; and when Roger Mortimer, earl of March, denied the story and insisted on his own claim as descended from Lionel, duke of Clarence, Richard imposed silence on both parties. However this may be, it is certain that this story, though not directly asserted to be true, was indirectly pointed at by Henry when he put forward his claim, and no one was then bold enough to challenge it.
This was partly due, no doubt, to the fact that the true lineal heir after Richard was then a child, Edmund, who had just succeeded his father as earl of March. Another circumstance was unfavourable to the house of Mortimer - that it derived its title through a woman. No case precisely similar had as yet arisen, and, notwithstanding the precedent of Henry II., it might be doubted whether succession through a female was favoured by the constitution. If not, Henry could say with truth that he was the direct heir of his grandfather, Edward III. If, on the other hand, succession through females was valid, he could trace his descent through his mother from Henry III. by a very illustrious line of ancestors. And, in the words by which he formally made his claim, he ventured to say no more than that he was descended from the king last mentioned "by right line of the blood." In what particular way that "right line" was to be traced he did not venture to indicate.
A brief epitome of the reigns of the three successive kings belonging to the house of Lancaster (Henry IV., V. and VI.) will be found elsewhere. With the death of Henry VI. the direct male line of John of Gaunt became extinct. But by his daughters he became the ancestor of more than one line of foreign kings, while his descendants by his third wife, Catherine Swynford, conveyed the crown of England to the house of Tudor. It is true that his children by this lady were born before he married her; but they were made legitimate by act of parliament, and, though Henry IV. in confirming the privilege thus granted to them endeavoured to debar them from the succession to the crown, it is now ascertained that there was no such reservation in the original act, and the title claimed by Henry VII. was probably better than he himself supposed.
We show on the following page a pedigree of the royal and illustrious houses that traced their descent from John of Gaunt. (J. GA.)

2006-09-13T03:30:00.000-07:00

ใกล้สอบแล้ว ทุกๆคนต่างก็มีงานมากมายที่จะต้องสะสาง และยิ่งไปกว่านั้น ปีนี้คือปีที่พวกเราเด็ก ม.6 ทุคนที่ต้องเตรียมตัวออกจากรั้วราชินีเพื่อไปสู่การเรียนระดับอุดมศึกษา ขอให้เพื่อนๆทุกคนสมหวังในสิ่งที่ตนปรารถนานะ

เดี๋ยวมา

2006-08-23T04:57:00.000-07:00

เดี๋ยวตอนกลางคืนจะมาอัพนะ ไปกินข้าวก่อน

มาแล้ว......

2006-07-29T13:02:00.000-07:00

หลังจากที่เราไม่ได้อัพมาเป็นเวลาตั้งแต่อิตาลีมันได้แชมป์ พูดแล้วเกลียดอิตาลีมากกก ไมต้องได้แชมป์ เราควรหยุดพูดเรื่องนี้ดีกว่า เพราะพูดทีไรโมโหทุกที เรามาเข้าเรื่องดีกว่า หลายวันที่ผ่านมา ทุกคนก็ได้รู้คะแนนการสอบกลางภาค หลายคนดีใจกับผลที่ออกมา และในขณะเดียวกันก็มีคนไม่น้อยที่ผิดหวังกับผลที่ออกมา แต่เราทุกคนก็ไม่ควรยึดติดกับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว เพราะมันไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้ แต่สิ่งที่เราสามารถแก้ไขได้คือปัจจุบันต่างหาก เพราะปัจจุบันนั้นจะเป็นบ่งชี้ชีวิตของเราในอนาคต

ถ้ารู้

2006-07-05T00:57:00.000-07:00

เมื่อคืนเยอรมันเล่นไม่ได้เรื่องเลย ปวดขาก็อุตส่าห์ตื่นมาดู ไมเล่นแบบั้นอ่ะ เสียแรงที่ตื่นมา 2นาที อิตาลีด้ 2 ประตู เป็นแมตซ์ที่ทุเรศที่สุด แต่ไม่เป็นไร เอาที่ 3 ให้ได้แล้วกัน อย่าประมาทอีกล่ะ

สวยมากกกก

2006-06-16T09:45:00.000-07:00

เอารูปมาฝาก

2006-06-07T08:44:00.000-07:00

อีก 1 วัน บอลโลกจะระเบิดศึกที่สนามของสโมสรบาเยริ์น มิวนิก ระหว่าง เยอรมัน กับ เอกวาดอร์ วันนี้มีรูปมาเรียกน้ำย่อยคอบอลทั้งหลาย แต่จะเม้นให้เราเปล่าอ่ะ

>>> ประเดิมรูปแรก ทีมขวัญใจของคนไทยส่วนใหญ่ที่ไม่ใช่เรา บอกแล้วว่าคนอังกิดหน้าเหี่ยวไม่เชื่อดูดิ โดยเฉพาะ Rooney

up and down 2 ขุนผลทีมแซมบ้าพร้อมลุยแล้วคร๊าบบ <<<

แค่นี้อ่ะ ลงไม่ได้

2006-05-22T01:41:00.000-07:00

"The secret of success in life is to be ready for your opportunity when it comes."
Benjamin Disraeli - -ความลับของความสำเร็จคือเตรียมตัวให้พร้อมอยู่เสมอสำหรับโอกาสที่มาถึง
"You get the best out of others when you give the best of yourself."
Harvey Firestone - -"คุณจะได้รับสิ่งที่ดีที่สุดของคนอื่น เมื่อคุณได้ให้สิ่งที่ดีที่สุดของคุณไป"
"If you always do what interests you, then at least one person is pleased."
Katherine Hepburn - -ถ้าคุณลงมือทำในสิ่งที่คุณสนใจอยู่เสมอ อย่างน้อยจะมีคนคนหนึ่งที่พอใจ

ส่งท้ายแล้วจิงๆ

2006-04-26T22:59:00.000-07:00

ขอบคุนทุกคนที่อวยพรให้เรานะ ทั้งเจ๊ทิพย์แฟนของพี่โซโก จัสตินด้วยอวยพรคนแรก สวยและน้ำใจงามพี่ชอบจัสตินจิงๆเลย จัสตินคิดจะชอบพี่มั้ย lol และอีกหลายๆคนนะ เราจำชื่อไม่ได้ แต่ที่ซึ้งสุดเห็นจะไม่เกินคนสวยจากดินแดนไก่งวง แอสลิน่ารักที่สุดเลย ถ้าไม่นับครอบครัวกับเพื่อนของชั้น ชั้นรักเทอมากที่สุดเลยนะ อุตส่าห์เขียนภาษาไทยตรงชื่อดิสเพ แล้วคนที่ออนตอนนั้นต้องคนว่าเรารักเทอแน่เลย ไม่มีใครคุยด้วยอ่ะ ตลกดี ขอบใจที่สอนภาษาตูกิสนะ แต่เราจำไม่ได้ รู้คำเดียว"selam = hi " แต่เทอจำที่เราบอกได้อ่ะ เราสมองไม่ดี เศร้า คุยกับเทอมันส์ที่สุด เราหลายใจนะ เพิ่มจามาลด้วย lol พี่ร๊ากกกกน้องๆๆๆทุกคน

ไม่ต้องถามถึงเพื่อนที่อาจารย์ให้พวกเราโพสต์แนะนำตัวเอง หายกันเงียบ เหลือคนเดียวจิงๆ แต่คุยกันแค่ในเอ็ม นานๆๆๆที ถึงเจอ เราผิดเองเพราะเราไม่ติดต่อกลับ และบางทีพวกนั้นก็ไม่ติดต่อกลับ มีใครเป็นหมายเราบ้างเนี่ย นิสัยไม่ดีเลย เราต้องเป็นภาษาฝรั่งเศสไม่ได้หนิ ออกจะทำให้ภาษาเขาวิบัติด้วย
เราจะไม่อัพแล้วนะ พอกาย ใจ และสมอง สักพัก

ส่งท้ายแล้วน๊า.....

2006-04-26T21:30:00.000-07:00

วันนี้วันเกิดเรา Happy brithay to me lol ตอนนี้เรานั่งอยู่ที่ห้องโสตที่ รร. ง่วงมากเลย เพราะว่าเราตื่นมาตอนตี 1 คงไม่มีคนเข้ามาในนี้หรอก ไม่ต้องเข้าก้อดีนะ เราจะได้ระบายอารมหน่อย เซ็งอย่างรุนแรง ไม่มีไรทำ เบื่อ หิวด้วย จะเที่ยงแล้ว แค่เริ่มต้นเขียนเอง ใครเข้ามายังได้อ่านอีก

วันเกิดเราปีนี้ก้อเหมือนปกติ ไม่มีไรแปลกไปจากเดิม เหมือนทุกๆวันที่เราดำเนินชีวิตมาบนโลกที่วุ่นวายและแสนจะน่าเบื่อมากๆสำหรับเรามาครบ 17 ปี แก่แล้วนะเนี่ย แต่ที่มันแปลกก็คือ ปีนี้คนอวยพรวันเกิดเยอะ จะพูดกันจากใจรึเปล่า เราไม่รู้ แต่ก้อถือว่าอุตส่าห์พูด หรืออุตส่าห์นั่งกดคีย์บอร์ดให้เรา ไม่รู้ทิพย์จะได้อ่านเปล่า เมล์ที่เราส่งไปอีกรอบเป็นไง เราใช้เวลาพิม 1 ชม อ่านซะ ไม่ค่อยมีคนให้ระบาย อันที่จริงอ่ะมี แต่เค้าคงไม่เข้าใจที่เราบ่น ก้อคือ เด็กต่างชาตินั่นเอง วันๆเราก้อคลุกอยู่แค่เนี่ย กลางวันนอน กลางคืนตื่น แต่เราก้อไม่ได้ทำอยู่เท่านี้นะ เราทำสาระให้ชีวิตด้วย เราไม่ใช้ชีวิตไร้ค่าไปวันๆหรอก เข้าเรื่องต่อยังไงขอเขียนถึงเพื่อนต่างชาติต่อแล้วกัน เพราะไม่ค่อยเจอคนไทยหนิ อย่าว่ากันเลย เวลาเราออน ก้อไม่มีใครออน หรือไม่บางทีไม่อยากจะคุยกับเรา หรือเหตุผลอื่นๆ ของแต่ละคน เราไม่รู้ เราอาจจะคิดมากไปเอง แต่ก้อช่างมัน เราไม่เคยสนอะไรอยู่แล้ว นอกจากครอบครัวเรา ใครจะคิดไงไม่สนหรอก ไม่ได้ให้เงินใช้ ไม่ใช่พ่อแม่ อย่าให้เก่งกิดนะ แกตายแน่ ไอ้เด็กต่างชาติ อย่าให้ชั้นคลั่งนะแก แกตายแน่ๆอ่ะ รู้จักคนอย่างชั้นน้อยไป "เมื่อเทอดี ชั้นดีเทอตอบ เทอไม่ชอบไม่เป็นไร แต่ถ้าทำตัวทุเรศ ชั้นสมนาคุณให้อย่างสาสมกับที่ทำ" เพราะเราไม่ใช่นางเอก ไม่จำเป็นต้องแสนดีมากเกินไป และไอ้พวกที่ add มั่วๆ แล้วยังมีหน้ามาถามว่า "เทอเป็นคัย"กำเถอะ แก add มานะ ไม่ใช่ชั้น ประเภทต่อไป พอเราออนไลน์ไม่เข้า พอตั้งออเว สักพักเข้ามา สมองดีเปล่าเนี่ย แล่วมาด่าๆๆๆๆๆว่าไม่ตอบ มานต้องเราด่า อีกประเภท ฮายมา สักพัก บาย เออ ไม่ต้องมาก้อได้ เราไม่ได้จุดธูปเชิญเทอมา ไปเถอะที่ชอบของเทอไปปปปป พวกสุดม้าย พวกนี้ความจำสั้นอย่างเหลือเชื่อ บอกว่าไม่มีเว็บแคม ยังจะบอกให้ส่งอยู่ได้ เอาเงินมาดิ หรือ ไม่ก้อส่งเว็บแมมาเลย แกจะได้เห็นชั้นสมใจ

อัพแล้วจ้า

2006-04-01T10:15:00.000-08:00

อันนี้อยากเขียนมากเลย เหมียวจะได้อ่านเปล่าหว่า เมื่อวันที่ไปฟังผลสอบ เขาเจอคนที่หน้าตาเหมือน
อเล็กซ์ด้วย รับรองว่าเหมือนเขาตาไม่ฝาดเพราะเห็นใกล้มาก ถ้าอยากเจอนะไปเซเว่นท่ารถเมลล์ ใส่แว่น สีผิวเหมือนเลย แม่เขาก็บอกว่าเหมือน เขาไม่มีไรอัพอ่ะ เลยเขียนเรื่องนี้ เม้นๆให้บ้างนะเพื่อนๆที่สวยและน่ารัก

no comment

2006-03-15T22:54:00.000-08:00

เรายังไม่รู้จะอัพไรดี อัพไปก็ไม่มีคนอ่าน ก็เลยยังไม่อัพ และที่สำคัญคิดไม่ออก เบื่อชีวิต

อยากรู้ก็อ่านดิ ^_^

2006-03-03T10:33:00.000-08:00

ถึงมันจะดึกแล้ว แต่ก็ขอระบายความเจ็บใจก่อน แบบว่าถ้าพูดภาษาอาหรับได้อ่ะ ไอ้เด็กบ้าเจอแน่ๆ นิสัยไม่ดี โกหก มาบ่นภาษาฝรั่งเศสใส่ ถามโน่นถามนี่อยู่ได้ อุตส่าห์บอกว่าไม่เข้าใจยังเขียนมาอีก และเราก็ไม่มีทางออก เราเลยลากเพื่อนคนโมร็อกโกเข้ามาเพื่อที่เพื่อนเราอาจจะช่วยแปลให้เรา แต่มันเกิดไรขึ้นรู้ป่ะ ไอ้เด็กนั่นอ่ะ ออกไปเลย เราก็งง เพื่อนเราก็บอกว่า ไม่ต้องงง ชื่อของเด็กนั้นเป็นภาษาอาหรับของประเทศโมร็อกโก (เราไม่รู้เพื่อนๆรู้เปล่าว่า ภาษาอาหรับมีเยอะก็จริงแต่ใช้ประเทศใครประเทศมัน) ว่าแล้วมันต้องโกหก มันคงไม่คิดว่าจะมาเจอคนประเทศเดียวกับมัน รู้จักวิวน้อยไปแล้ว ไอ้เด็กน้อย เพื่อนฉันเยอะนะที่ประเทศเธอ แล้วมันก็ออฟไลน์และจากไป ทำตัว ไม่แน่จริงหนิ แต่ก่อนมันจะไปนะเพื่อนเราบอกให้เราก็อบที่เพื่อนเราเขียนไปให้ แต่เราไม่แน่ใจเลยถามว่าแปลว่าไร เพื่อนเราก้อบอกว่าไม่ต้องส่ง เดาว่าเท่ากับคำหยาบประเทศเรา แต่เรายังไม่ได้ส่งนะ โชคดีจิงๆ ไม่งั้นไอ้เด็กนั่นต้องด่าเรามาเป็นอาหรับแน่ เราก็คงไทยใส่เพราะเป็นภาษาบ้านเกิดอ่ะ คนโมร็อกโกไม่ค่อยรู้จักหรอก(มั้ง) ถ้ารู้ก็ดี ได้รู้ว่าเราว่าไรมันบ้าง แต่มันมาหนีไปอย่างนี้ได้ไง ไม่ยอมเคลียร์ แต่เราสะจัยส์ที่มันอึ้งมากกว่าที่เจอคนประเทศเดียวกัน อย่าเข้ามาหาเราอีกแล้วกัน เราจะทำยังกับมันดี ลบมัน บล็อกมัน ถ้าทำมันก็รู้ดิ สรุปถ้ามันเขียนมา เราจะใช้ความเงียบสู้ เมื่อไม่ไหวก็จะบอกว่า เจ้าของเมลล์ไปนอนแล้ว บาย ฉันไม่เข้าใจฝรั่งเศส และที่สำคัญ อย่ามากวนฉัน ฉันกำลังคุยกับแฟนของฉัน เราทำมาหลายรอบแล้ว สำเร็จด้วย ไม่รู้พวกนั้นเชื่อได้ไง แต่ก็ดี(เราเปิดรูปผู้ชายที่ไหนไม่รู้แต่เป็นคนไทยแล้วก็ขี้ตู่มันอ่ะ) เราไม่ได้ตั้งใจนะ แต่บางคนเราทนไม่ไหวจริงๆ และขอโทษ เราเขียนทั้งหมดเป็นภาษาอังกิดไม่ได้ และฝรั่งเศสยิ่งไมได้ ปิดเทอมนี้ได้เพื่อนที่แสนดีมา 3 คน ดีใจจัง เขียนจดหมายมาเป็นหน้ากระดาษ แต่เราตอบไปแค่ที่เขาถามอ่ะ และเราก็บอกไปว่าเราพูดไม่เก่ง มันคือข้ออ้างที่อาจจะฟังไม่ขึ้น ได้รู้ภาษาอารบิกด้วยอ่ะ เห็นแล้วปวดหัว ภาษาเหมือนงูเลย แต่เพื่อนเราเขียนเป็นกิดมาให้ ก็พอเข้าใจ แต่เราไม่รู้คำด่านะ หรือพวกๆเพื่อนอยากรู้ lol ล้อเล่นนะ ไม่รู้จะเขียนไรแล้ว ไปนะ เม้นให้ด้วยล่ะ เพื่อนๆคิดว่าทำถูกป่ะ

Thailand's Heroine

2006-03-02T01:44:00.000-08:00

Queen Suriyothai was the wife of King Maha Chakraphat Of Ayutthaya who reigned between 1549-1569

The king was said to have so many white elephants that ha was nicknamed the “King of the White Elephant”. When the king had occupied the throne for only six months, King Tabengshweti of Burma wanted to test the Thai king’s courage and to take revenge against Siam. So, the Burmese king pretended to ask for some white elephants. King Maha Chakraphat, however, refused the Burmese king’s request as he considered it as a breach of honour and prepared himself for war. According to Brahmanic belief, if a monarch possessed one or more white elephants, it was a glorious and happy sign for his reign.

In the battle, Queen Suriyothai dressed herself as a man and accompanied her husband on an elephant. A royal fight between the two kings then took place. In trying to rescue her husband who was on the brink of danger, Queen Suriyothai drove her elephant in between and was herself cut through from shoulder to hip. The Burmese king realized that he had killed a woman and felt ashamed, thus withdrew immediately.

The Queen has since been regarded as one of the greatest heroines of Thai history, for her unique bravery, love, devotion and faithfulness to her husband. This was the first time that a Queen appeared on the battlefield in Siam. Her ashes has been enshrined in Sri Suriyothai pagoda at Suan Luang Sobsawan Temple in Ayutthaya Province.

Mon poème

2006-02-21T03:34:00.000-08:00

L'amour est donner
L'amour est sacrifier

L'amour est comprendre
L'amour est attendre
Merci pour le bonheur
Merci pour promettre
Merci pour l'amitié
Merci pour aimer
Enfin!! Laisser
Enfin!! Tu es peiné
Torturer à cause de moi
Pourquoi???

My composition

2006-02-14T07:46:00.000-08:00

L’amour

Pensez-vous que vous connaissez assez bien le mot ”amour“ ?
”amour“ c’est un mot court mais sa signification est considérable. Personne ne sait sa vraie signification et ne peut l’expliquer. Tous les hommes quelle que soit leur nationalité ou leur religion, ont besoin d’amour. Tout l’amour est basé sur la compréhension et la sollicitude. Un homme sans amour est seulement moitié d’un homme. Nous ne pouvons pas le dessiner mais il a l’air d’une incarnation puissante parce que les hommes amoureux se sentent heureux. Ils veulent cesser le temps. Tous les homme pensent que l’amour peut blesser mais les chose qu’il apporte valent la peine et qu’ils peuvent en mourir. Bien que l’amour soit bien, mais toutes les chose sur Terre, ont comme l’amour, de bons et de mauvais côtés. Il est la chose pour eux et qui donnent à profusion le corps et le coeur mais ne le reçoivent pas. C’est triste histoire. Même si l’amour peut changer un mauvais homme en un bon homme, il peut aussi changer un bon homme en un mauvais homme. Il excite beaucoup d’histoires qui nous fait rêver et nous emporte dans un autre univers en prenant par exemple Roméo et Juliette ou quiconque, mais la seule chose qui me touche le plus dans ses histoires. C’est la fin car c’est malheureux et triste. En même temps c’est heureux de voir des jeunes amoureux sacrifient leur vie pour rester fidèle à l’amour. Ce dernier peut nous faire transformer dans un sens très favorable et objectif. L’amour est un sens unique qu’il faut faire tout pour le garder a l’éternité. Le bonheur, c’est de donner plutôt que de recevoir.
L’amour ne se voit pas avec les yeux mais avec l’esprit. Si quelqu’un veut un vrai amour, il suffit d’aimer. Ceux qui l’entourent et d’aime toutes les chose qu’il fait. Regardez autour de vous, vous trouvez la vérité. “Le vrai amour, ne vient-il pas de vos parents et de votre famille?”

ps : merci mon prof et ma correspondance pour m'aide. merci bcp

My friend and me

2006-01-20T04:13:00.000-08:00

ภาพนี้ไม่มีคำบรรยาย เพราะมันสุดบรรยาย ประมาณว่าร้อน แต่อยากจะถ่าย
โทษทีทิพย์ ไปเอามาจาก blog

ไมไม่ใช่เรา

2006-01-13T15:34:00.000-08:00

โอ้ย วันนี้เป็นวันเด็ก อิจฉาเด็กจัง ได้ไปเที่ยวด้วยอ่ะ แล้วเราก็ต้องอยู่บ้านไปตามระเบียบ เพราะเราแก่แล้วไง 55++ อยากได้ของฟรีจัง ชอบๆๆๆ การบ้านเยอะมากเลย เราต้องลุยอย่างเต็มที่เลย และที่สำคัญเมื่อไหร่เราจะได้เลิกจากการขึ้นไปบนห้องพระพุทธ โอ้ว!!!!! ไม่ เศร้ามากมากอ่ะ ทรมาน

A βяιєƒ ђίsŧOяγ Oƒ Ŧђaίlaŋd

2006-01-06T03:32:00.000-08:00

Ŧђє word "Ŧђa¡" mєaŋs ƒrєє , aŋd ŧђєrєƒorє Ŧђa¡łaŋd mєaŋs ŧђє
"łaŋd oƒ ŧђє ƒrєє ". Prєv¡oμsłγ ŧђє coμŋŧrγ was wєłł-k№wŋ ŧo ŧђє worłd as "S¡am" aŋd oŋłγ oŋ Maγ 11, 1949 d¡d aŋ oƒƒ¡c¡ał procłamat¡oŋ cђaŋgєd ŧђє ŋamє oƒ ŧђє coμŋŧrγ ¡ŋŧo "Praŧђєŧ"
"Ŧђa¡" or "Ŧђa¡łaŋd" bγ wђ¡cђ ¡ŧ ђas s¡ŋcє comє ŧo bє k№wŋ
ŧђroμgђoμŧ ŧђє worłd.

Iŋ cђł¡dђood, oμr scђooł ŧєxŧbooks ŧołd μs ŧђaŧ oμr aŋcєsŧors ђad ŧђє¡r rooŧs ¡n Soμŧђєrŋ Cђ¡ŋa wђєrє ŧђєy or¡g¡ŋaŧєd somє 4,500 γєars ago. Uŋdєr prєssμrє ƒrom Cђ¡ŋa, ŧђєγ movєd soμŧђward ŧђroμgh Bμrma dowŋ ŧo ŧђє Iŋdo-Cђ¡ŋєsє pєŋ¡ŋsμła, "Ŧђa¡ №¡" ŧђєŋ єsŧabł¡sђєd ŧђє¡r cap¡ŧał ¡n Sukђoŧђa¡, ŧђє №rŧђєrŋ prov¡ŋcє oƒ Tђaiłaŋd.

№w ŧђєrє arє coŋƒł¡cŧ¡ŋg op¡ŋ¡oŋs aŋd ŧђєor¡єs aboμŧ ŧђє
or¡g¡ŋ oƒ ŧђє Ŧђa¡s s¡ŋcє ŧђє d¡scovєrγ oƒ maŋγ ¡nsŧrμmєŋŧs aŋd arŧ¡ƒacŧs aŧ ŧђє v¡łłagє oƒ Baŋ Cђ¡aŋg ¡ŋ №ŋg Haŋ D¡sŧr¡cŧ oƒ ŧђє №rŧђєasŧєrŋ prov¡ŋcє oƒ Udoŋ Ŧђaŋ¡. Ŧђє ŧђєorγ aboμŧ ŧђє or¡g¡ŋ oƒ ŧђє Ŧђa¡ pєopłє ђas ŋow cђaŋgєd, ¡ŧ appєars ŧђaŧ ŧђє Ŧђa¡s m¡gђŧ ђavє ƒ¡rsŧ sєŧŧłєd dowŋ ђєrє ¡ŋ Ŧђa¡łaŋd aŋd łaŧєr scaŧŧєrєd ŧo var¡oμs parŧs oƒ As¡a, єvєŋ ŧo somє parŧs oƒ Cђ¡ŋa.

Ŧђє coŋŧrovєrsγ ovєr ŧђє or¡g¡ŋ oƒ ŧђє Ŧђa¡s sђows № s¡gŋ oƒ dєƒ¡ŋ¡ŧє coŋcłμs¡oŋ as maŋγ morє ŧђєor¡єs ђavє bєєŋ pμŧ ƒorward aŋd somє єvєŋ go ƒμrŧђєr ŧo saγ ŧђaŧ ŧђє Ŧђa¡s wєrє or¡g¡ŋałłγ oƒ Ausŧroŋєs¡aŋ raŧђєr ŧђaŋ Moŋgoło¡d. Wђaŧ ŧђє oμŧcomє oƒ ŧђє d¡spμŧє maγ bє, bγ 13th cєŋŧμrγ ŧђє Ŧђa¡s ђad ałrєadγ sєŧŧłєd dowŋ w¡ŧђ¡ŋ ŧђє Souŧђєasŧ As¡aŋ ma¡ŋłaŋd w¡ŧђ Sμkђoŧђa¡ as ŧђє "ƒ¡rsŧ k¡ŋgdom". Ŧђє Sμkђoŧђa¡ єra markєd a pєr¡od oƒ grєaŧ cułŧμral dєvєłopmєŋŧ. Uŋdєr K¡ŋg Ramkђamђaєŋg ŧђє Grєaŧ wђo rμłєd ƒrom 1275 ŧo 1315, ŧђє łaŋd oƒ Sμkђoŧђa¡ was ŧђr¡v¡ng. Ŧђєrє wєrє ƒisђ ¡ŋ ŧђє waŧєr aŋd r¡cє ¡ŋ ŧђє ƒ¡єłds. Dμє ŧo ŧhє k¡ŋgdom’s prospєr¡ŧγ, ¡ŧ ¡s rєgardєd as a "gołdєŋ agє" ¡ŋ ŧђє Ŧђa¡ ђ¡sŧorγ.

Ŧђєŋ ¡ŋ 1350, a ŋєw dγŋasŧγ łєd bγ k¡ŋg Ramaŧђ¡bod¡ I(Uŧђoŋg) єsŧabł¡sђєd a ŋєw cap¡ŧał aŧ Aγμŧŧђaγa, aŋd ¡ŋ 1378 dμr¡ŋg ŧђє rє¡gŋ oƒ K¡ŋg Borommaracђa I, Sμkђoŧђa¡ was sμbdμєd ŧo bєcomє a ŧr¡bμŧarγ sŧaŧє oƒ Aγμŧŧђaγa. Ŧђe Aγμŧŧђaγa k¡ŋgdom sμrv¡vєd sєvєrał wars w¡th Bμrma bєforє fałł¡ŋg ŧo ŧhє ¡ŋvad¡ŋg Bμrmєsє ¡ŋ 1767.

Fołłow¡ŋg ŧђ¡s dєƒєaŧ, ŧђє Ŧђa¡s łєd bγ k¡ŋg Ŧaks¡ŋ rєŧrєaŧєd soμŧђ aŋd sŧabł¡sђєd aŋoŧђєr cap¡ŧał aŧ Tђoŋ Bμr¡. Oŋ ђ¡s dєaŧђ ¡ŋ 1782, ŧђє K¡ŋg was sμccєєdєd bγ K¡ŋg Pђra Bμddђa ¥odƒaђ Cђμłałokє (Rama I) wђo movєd ŧђє cap¡ŧał across ŧђє r¡vєr ŧo ŧђє prєsєŋŧ łocaŧ¡oŋ ¡ŋ Baŋgkok as Ŧђoŋ Bμr¡ was ŧoo vμłŋєrabłє ŧo Bμrmєsє aŧŧack. Ŧђє k¡ŋg ƒoμŋdєd ŧђє Cђakr¡ dγŋasŧγ wђ¡cђ rμłєs ŧђє coμŋŧrγ ŧo ŧђє prєsєnŧ daγ.

C'est B boy

2006-01-05T21:18:00.000-08:00

[x]..nOuvelle v!e..[x]|

2006-01-04T21:00:00.000-08:00

Pعndant tant dع tعmps j'ai cru t'aimعr..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
Tout cعs mOis je t'ai tOut dOnné..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
Je t'aurai Offعrt ma viع..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
J'y crOyais tعllعmعnt..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
Jع tع l'avais prOmis..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
AujOurd'hui tOut c'عst invعrsé..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
L'amOur c'عst عnvOlé..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
J'ai su t'Oubliعr..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
Cعttع histOirع m'a rعnfOrcé..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
C'était unع عrrعur d'adO..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
Unع عrrعur dع m'عtrع attaché..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
Mais j'étais accrO..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
J'ai pas su me maitrisعr..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
L'amOur m'a cOntrOlé..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
J'étais pas préttع à cOnnaitrع lع grand amOur..
© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®© Mon-ptit-coeur ®
Je crOyais tعllعmعnt quع quعlqu'un pOurrait m'aimعr un jOur..

The Dark Mark

2006-01-04T20:52:00.000-08:00

Quelqu'un dans les commentaires m'avait demandé de mettre une photo du tatouage des Mangemorts ==> Je l'avais déjà publiée dans un précédent article mais je la remets si cela peut vous faire plaisir ! Vous vous verriez bien avec la Dark Mark tatouée sur votre poignet ? Un peu trop grand à mon goût !

The Chronicles of Narnia : The Lion,The Witch,and The Wardrobe

2006-01-02T13:48:00.000-08:00

เมื่อวานเป็นวันที่ 1 มกราคมเราไม่ได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดเหมือนกับคนอื่นๆ แต่เราได้ไปดูหนังที่ Big C เราไปกับครอบครัวเรา เราไปดูเรื่องนาร์เนียมา มันเป็นหนังที่ถือว่าสุดยอดอีกเรื่อง เป็นที่ที่ทุ่มทุนมากๆ และใช้กราฟฟิกตระการตา
เราเอารูปมาฝาก อย่าลืมไปดูกันนะ รับประกันความมัน

ปีใหม่แล้ว

2005-12-31T10:24:00.000-08:00

เย้!!! ปีใหม่แล้วตอนนี้อ่ะตีหนึ่งครึ่ง คนในบ้านหลับหมดแล้ว เหลือเราคนเดียว เราอยู่รอวันใหม่ คิดถึงเพื่อนๆจัง หยุดตั้ง 4 วัน เราก็คงอยู่บ้าน ถ้าใครไปเที่ยวที่ไหนกลับมาเล่าให้ฟังบ้าง เมื่อวันศุกร์ ห้องเราสนุกดี และเป็นครั้งที่คนเราอบ่างเอาของไปใส่บาตร เราไม่เคยใส่บาตรเลย ไม่รู้เพราะอะไร เราไม่ชอบการใส่บาตร เป็นครั้งแรกที่เราทำ แล้วเราก็สอบฝรั่งเศส มันก็เหมือนเดิม ยากเป็นประจำ แต่พวกเราก็ไม่ควรจะท้อนะ เพราะอุปสรรคทำให้เราสามารถพิสูจน์ความอดทน และความพยายามของเรา ขอให้เพื่อนๆทุกๆคนจงเอาชนะมันให้ได้ และก็มาถึงเวลาจัดงานเล็กๆในห้อง ห้องของเราเต็มไปด้วยของกินมากมาย จะเขียนที่นี่ก็ไม่หมด บางอย่างถ้าไม่พูดมันก็ดีกว่าพูดออกมา วันนั้นเราบ้ากล้องมากๆ เห็นใครหยิบกล้อง เราก็จะไปร่วมด้วยทุกที่ เพื่อนๆเอามาให้ดูบ้างนะ เราอยากเห็นความบ้าของเรา ขอเขียนหน่อย ป้าเกดทำไปได้ เรายังขำอยู่เลย เมื่อวันพฤหัสยังร้องไห้เพราะปวดท้องอยู่เลย มาอีกวัน ก็บ้า ไปเต้น เรางงอ่ะ มันเป็นคนละคนกันเลย ไปบอกใครก็ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าป้าแกเต้น ถ้าเราไม่รู้จัก เราก็ว่าไม่น่าจะเต้น เอาล่ะ มันสมควรแกเวลาที่เราควรจะไปนอนแล้ว เพราะตอนนี้ตีสอง วันหลังเราจะเอารูปมาใส่นะ รูปวันที่จัดงานปีใหม่ เป็นวันที่เรามีความสุขจริงๆ

ของของใครของใครก็ห่วง

2005-12-20T06:45:00.000-08:00

วันนี้เป็นวันที่สุดแสนจะแย่ของเรา เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นหลังจากเราประชุมเสร็จ แต่เราต้องไปพบอาจารย์ศศิพรรณ เพราะเราไม่ได้มาเข้าค่ายปฏิบัติธรรม เมื่ออาจารย์อธิบายสิ่งที่พวกเราต้องทำเสร็จแล้ว เราก็ออกมาจากห้องประชุม แต่มันเกิดอะไรขึ้นรู้ไหม??? รองเท้าเราหาย!!! เป็นสิ่งที่น่าเกลียดที่สุด ใครเอามันไป อยู่ม.5 แล้วนะ จำรองเท้าของตัวเองไม่ได้หรือไง รองเท้าของเราไม่ได้ใหม่เลย มันเก่าแล้ว ใส่ตั้งแต่อยู่ ม.2 อ่ะ(เราซื้อมันเพราะตอนนั้นเราไปรับเกียรติบัตรความดีที่กรุงเทพ)แต่คุณภาพของมันยังดีอยู่ ไม่มีรอยขีดข่วนมากนัก แต่เวลาวิ่งอ่ะ มันชอบหลุด ที่ติดมันคงหมดอายุแล้ว และที่มันร้ายไปกว่านั้น บุคคลนั้นได้ทิ้งความเจ็บปวดไว้ให้เรา รองเท้ามันขาดและมันใหญ่กว่าเท้าของเรามาก คนเราแย่ขนาดนี้เลยใช่ไหม ถ้าไม่เคยเจอก็คงไม่รับรู้ถึงความรู้สึกนี้ อาจารย์บอกว่า ให้พรุ่งนี้มาหาที่แถวและบอกให้เพื่อนช่วย ถ้าไม่เจอก็ตามไปเรื่อยๆ แต่ขอถามหน่อยเถอะ เจ้าของรองเท้าคงโง่บอกว่าใส่ผิด เพราะไอ้คู่นี้มันทั้งเก่าและขาด อยากรู้จริงๆว่าเด็กประเทศอื่นขี้ขโมยเท่าประเทศเราได้เปล่า แค่รองเท้าเก่าๆของเรายังอุตส่าห์เอาไป จะช่วยเอาไปทิ้งใช่ไหม ขอบใจนะ วันหลังไม่ต้อง!
ถึงแม้รองเท้าเราจะเก่า แต่เราก็รัก

โอ้.....ยอด

2005-12-09T05:56:00.000-08:00

ศิลปะแม่ไม้มวยไทยแม่ไม้มวยไทย หมายถึง ท่าของการผสมผสานการใช้หมัด เท้า เข่า ศอก เพื่อการรุกหรือรับในการต่อสู้ด้วยมวยไทย การจะใช้ศิลปะไม้มวยไทยได้อย่างชำนาญ จะต้องผ่านการฝึกเบื้องต้นในการใช้หมัด เท้า เข่า ศอก แต่ละอย่างให้คล่องแคล่วก่อน จากนั้นจึงจะหัดใช้ผสมผสานกันไปทั้งหมัด เท้า เข่า ศอกและศิลปะการหลบหลีก ซึ่งขึ้นอยู่กับครูมวยที่จะคิดดัดแปลงพลิกแพลงเพื่อนำไปใช้ให้ได้ผลแล้วตั้งขื่อท่ามวยนั้นๆ ตามลักษณะท่าทางให้จดจำได้ง่าย เมื่อมีท่ามวยมากขึ้นจึงจัดแบ่งเป็นหมวดหมู่ หรือตั้งชื่อให้เรียกขานคล้องจองกันเพื่อลูกศิษย์จะได้ท่องจำและไม่ลืมง่าย ในอดีตมวยไทยไม่ได้ใส่นวมจะชกกันด้วยมือเปล่า หรือใช้ผ้าดิบพันมือจึงสามารถใช้มือจับคู่ต่อสู้เพื่อทุ่ม หัก หรือบิดได้ นักมวยจึงใช้ชั้นเชิงในการต่อสู้มากกว่าการใช้พละกำลังจึงเกิดท่ามวยมากมาย ต่อมามีการกำหนดให้นักมวยไทยใส่นวมในขณะขึ้นชกแข่งขันเช่นเดียวกับมวยสากล และมีการออกกฎกติกาต่างๆ เพื่อเป็นการป้องกันอันตรายที่จะเกิดขึ้นแก่นักมวย และง่ายต่อการตัดสินท่ามวยที่มีมาแต่อดีตบางท่าจึงไม่สามารถนำมาใช้ในการแข่งขันได้ ถือว่าผิดกติกา และบางท่านักมวยก็ไม่สามารถใช้ได้ถนัดเนื่องจากมีเครื่องป้องกันร่างกายมาก ท่ามวยบางท่าจึงถูกลืมเลือนไปในที่สุด
ชาวต่างชาติเริ่มให้ความสนใจกันมากขึ้น เห็นแล้วพื่อนๆคิดอยากจะสืบสานวัฒนธรรมของประเทศเรากันรึเปล่า???